Lunchtime!

Paper test

Lunchtime!

Sinds mijn tweede stage pak ik mijn brood in met aluminium folie.

Present thy selfs

Vandaag kwam een van onze leraren met een leuke verrassing. Iedereen moest zich voorstellen aan de klas zonder zonder je naam te zeggen. En uiteraard zo creatief mogelijk. Het was een soort voorproefje voor de presentatie van het blog-project.

Gelukkig had ik al een paar helden op mijn blog staan waaronder ook: Nicolas Feltron, Dominic Wilcox, Yulia Brodskaya, Ingrid Siliakus en Rembrandt van Rijn stonden. Van al deze mensen had ik een werk in het midden van een A4 gezet met de naam erbij. Bij iedere naam heb ik een letter weggelaten. De bedoeling daarvan word zo duidelijk.

Aan het begin van de presentatie liet ik mijn nest zien die ik heb gemaakt met takken dit ik buiten vond. "Dit heb ik gemaakt zodat ik mij beter op mijn gemak voel tijdens deze presentatie." zei ik. Of iets in die trant, ik was nogal nerveus.

Toen mijn kont zijn plek op het nest had gevonden, kon ik verder met mijn presentatie. Het eerste papier ging de lucht in en ik begon wat over Nicolas Feltron te vertellen. Tijdens mijn verhaal merkte ik op dat er een letter miste. "Ik maak wel vaker foutjes." zei ik, "Vooral typefouten." Met trillende handen vouwde ik het blaadje zodanig, dat als het rechtop stond er een letter te lezen was. Dit herhaalde ik met de andere blaadjes, totdat het laatste blaadje het woord compleet maakte.

Helaas blies de airco de eerste paar letters om maar het idee was duidelijk denk ik. Wat mij betreft een succes! Ik hoop dat mensen het nestje kunnen plaatsen wanneer ze mijn achternaam weten en/of mijn voornaam vertalen.

370

Waar komt inspiratie vandaan? Geen idee. Het komt op de vreemdste plekken en tijden. De bekendste plek is misschien wel de W.C. Maar voor mij doet die plek niet zo veel. Ik heb wel wat met de bus. Nummer 370 om precies te zijn. Het is een interliner wat betekend dat de stoelen veel beter zitten dan bijvoorbeeld die houten planken van de GVB. Het is een bijzondere bus. Het is namelijk de enige bus die langs Rijnsaterwoude komt.

Als ik naar de bus loop begint het al. Zeven minuten naar de halte plus een aantal minuten op het hekje is precies genoeg tijd om over  alledaagse dingen na te denken: de algemene planning van de dag, dingen die wil doen en dingen die je moet doen. Dit alles met meneer "André 3000" Benjamin en Antwan "Big Boi" Patton aka Outkast op de achtergrond. Als ik dan het perfecte plekje in de bus weet te bemachtigen is het feest compleet. Het is het plekje waar de rand van het raam een precies op de goede hoogte zit om als armsteun te fungeren.

Daar zit ik dan naar buiten te staren. Logo's die voorbij komen worden op eerste indruk beoordeeld. Bekende logo's worden nader onderzocht om achter het concept te komen. Letters worden geanalyseerd en waar mogelijk een naam aan gekoppeld. Maar ook vormen van auto's worden met wat meer aandacht bekeken. De blauwe lucht met plukken wolken wordt bewonderd. Schaduwen, reflecties, lichtjes, gebouwen en het hypnotiserende effect van de vangrail. Alles word bekeken.
Het verbaast me als ik als enige mijn hoofd draai om een roofvogel te volgen die vlak langs de bus scheert.

Gelukkig had ik pen en papier op zak anders had ik dit verhaal achter moeten laten waar het ontstaan is: in de 370.